منفیگرایی و بدبینی – وقتی همیشه نیمهی تاریک را میبینیم
گاهی انگار ذهن، عادت کرده فقط خطر را ببیند.
پیش از هر اتفاق خوبی، صدایی از درون میگوید:
«مبادا خراب شود… مبادا از دست برود… مبادا فریب بخوریم.»
لبخند میزنیم، اما ته دل همیشه منتظر ضربهایم.
طرحوارهی منفیگرایی در دل کسانی رشد میکند
که در کودکی بارِ بیش از اندازهای از نگرانی، فقدان یا بیثباتی را به دوش کشیدهاند.
آنجا که شادی، موقتی بود و آرامش، همیشه در آستانهی تهدید.
از همانجا ذهن آموخت که امید، خطرناک است
و بدبینی، سپری برای بقا.
در بزرگسالی، این طرحواره در شکلهای مختلف خود را نشان میدهد:
در بدبینی نسبت به آینده،
در ناتوانی از لذت بردن،
در تمرکز بر اشتباهات، و در سختباوری نسبت به خوشبختی.
اما زیر تمام این تاریکیها، قلبی وجود دارد که فقط میترسد دوباره ناامید شود.
در این دوره، میآموزیم چگونه این نگاه را بهجای سرزنش، با درک و آگاهی ببینیم.
میآموزیم شادی را تمرین کنیم، امید را بسازیم،
و به ذهن بیاموزیم که امنیت، نه در کنترل، بلکه در اعتماد نهفته است.
💫 رهایی از منفیگرایی یعنی بازگشت به نور —
یعنی اجازه دادن به خود برای دیدن خوبیها،
بدون ترس از آنکه روزی از بین بروند.

دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.