دوره درمان ایثار و فداکاری

دوره ایثار و فداکاری – وقتی همیشه دیگران را مقدم می‌دانیم

گاهی آن‌قدر برای دیگران زندگی کرده‌ایم که یادمان رفته خودمان هم وجود داریم.
آموخته‌ایم احساسات، خواسته‌ها و خستگی‌هایمان را پنهان کنیم
تا مبادا کسی ناراحت شود، ناامید شود یا ما را خودخواه بداند.

در ظاهر، مهربان و قوی به نظر می‌رسیم،
اما درونمان خسته است از سکوت، از تحمل، از ندیده شدن.
عادت کرده‌ایم اولویت را به دیگران بدهیم
و وقتی نوبت خودمان می‌رسد، چیزی از ما باقی نمانده است.

طرحواره‌ی ایثار ریشه در کودکی دارد،
آنجا که آموختیم محبت یعنی مراقبت بی‌قید و شرط از دیگران،
حتی به قیمت نادیده گرفتن خود.
اما عشق حقیقی، با قربانی‌کردن خود یکی نیست.

در این دوره، یاد می‌گیریم مرز بین مهربانی و فرسودگی را بشناسیم،
با احساس گناهِ “نه گفتن” روبه‌رو شویم،
و دوباره به خودمان بازگردیم؛
به جایی که عشق به دیگران از سر فراوانی است، نه از کمبود.

رهایی از طرحواره‌ی ایثار یعنی یاد گرفتن این جمله‌ی ساده اما عمیق:
«من هم مهمم.»